كند ؟ . در اين‌جا يك موضوع ديگر نيز دانسته مىشود و آن اين‌كه در هرجايىكه به‌نام مسجد وقف مىشود ، جايز نيست كه انسان دروازه آن را به روى نمازگزاران بسته كند . اين يك مشكل عمومى است ، در اكثر كشورهاى اسلامى رسم است كه در وازه مسجد فقط در اوقات اوليه نماز به روى نمازگزاران باز است و در بقيه اوقات دروازه آن را مىبندند ، علت آن‌هم اين است كه در اكثر اوقات مساجد معمولا از نماز گزار خالى است و ممكن است فرش‌هاى قيمتى ، يا ساير اجناس مسجد گم شود . حالا يك‌عده بعد از اوقات اوليه به مسجد مىآيند تا نماز بخواند ، مىبيند دروازه مسجد قفل است . از آيه مباركه معلوم مىشود كه اين موضوع مخصوص نمازگران نمىباشد ؛ بلكه به مطلق ياد خدا مربوط مىشود . كسى مىخواهد در مسجد ذكر بگويد ، خدا را حمد و تسبيح كند ، كسى ديگر مىخواهد قرآن بخواند ، براى خادم مسجد جايز نمىباشد كه از آمدن آنان در مسجد جلوگيرى كند ، مگر اين‌كه خطرى وجود داشته باشد ، تهديد امنيتى ، انفجار ، مسجد تخريب شود ، يا اهل مسجد كشته شوند ، در اين موارد عنوان ثانوى به وجود مىآيد و براى حفظ مسجد جايز است دروازه آن را ببندد ، در غير اين صورت كسى حق ندارد كه مردم را از رفتن به مسجد كه هدف آن ذكر خدا است جلوگيرى كند . مساجدىكه در مينى ، عرفات و مشعر وجود دارند ، معمولا در موسم حج مورد استفاده حجاج قرار مىگيرند و در بقيه اوقات كه معمولًا مردم در آن‌جاها كمتر است ، دروازه مساجد را مىبندند ، در غير موسم حج كسانىكه عمره مىروند ، يا كارى ديگرى دارند ، مىخواهند در آن مساجد نماز بخوانند ، مىبينند دروازه مساجد